Samir je bio umjetnik izuzetnog dara, prepoznatljiv po vrhunskoj tehnici i dubokoj emociji koju je unosio u svaku interpretaciju.

Među kolegama je važio za povučenog, skromnog čovjeka i velikog profesionalca.

Posebno mjesto u njegovoj karijeri zauzimala je dugogodišnja saradnja sa Hankom Paldum. Nastupali su zajedno na brojnim koncertima i turnejama, a Samirova harmonika davala je pjesmama posebnu emotivnu težinu po kojoj su bili prepoznatljivi.

Prema saznanjima do kojih je došao Grand, iza ove tragedije krije se i potresna životna simbolika. Naime, Samir Hodžić je izgubio život na istom mjestu gdje je ranije stradao i njegov otac. Od najranijih dana, otac mu je bio najveći oslonac i pokretačka snaga u muzičkom razvoju.

Bio je taj koji ga je podsticao, ali i insistirao na satima vježbanja, discipline i učenja, vjerujući u njegov talenat i budućnost koju će graditi uz harmoniku. Odlaskom Samira Hodžića, muzička scena izgubila je istinskog umjetnika, a Višegrad jednog od svojih najprepoznatljivijih muzičara.