njenoj biografiji navode se i tri visoke funkcije: bivša srpska političarka iz Bosne i Hercegovine, univerzitetska profesorica biologije i nekadašnja predsjednica Republike Srpske (19961998).

Plavšić je, prije ulaska u politiku, decenijama radila kao redovna profesorica biologije i bila dekan Prirodno-matematičkog fakulteta u Sarajevu.

Početkom devedesetih godina postala je jedan od istaknutih članova Srpske demokratske stranke (SDS).

Na prvim višestranačkim izborima 1990. godine izabrana je za člana Predsjedništva SR BiH. Tokom rata u Bosni i Hercegovini (1992–1995) obavljala je funkciju potpredsjednice Republike Srpske i bila član Vrhovne komande Vojske RS, zastupajući često radikalne nacionalne stavove.

Nakon Dejtonskog sporazuma, kada se Radovan Karadžić povukao sa javnih funkcija, Plavšićeva je 1996. godine postala predsjednica Republike Srpske.

Tokom mandata ušla je u otvoreni sukob sa Karadžićevom strujom, nakon čega je uz podršku međunarodne zajednice osnovala svoju stranku (Srpski narodni savez) i privremeno premjestila centar političke moći u Banjaluku. Na izborima 1998. godine izgubila je vlast od Nikole Poplašena.

Tribunal u Hagu podigao je 2000. godine optužnicu protiv nje za genocid, zločine protiv čovječnosti i ratne zločine. Dobrovoljno se predala početkom 2001. godine.

U sklopu sporazuma sa tužilaštvom krajem 2002. godine, Plavšićeva je priznala krivicu za zločine protiv čovječnosti (progone na političkoj, rasnoj i vjerskoj osnovi), dok su ostale tačke optužnice povučene. Osuđena je 2003. na 11 godina zatvora, koje je služila u Švedskoj.

Nakon što je odslužila dvije trećine kazne, prijevremeno je puštena na slobodu u oktobru 2009. godine.

Nakon izlaska iz zatvora, povukla se iz javnog života i od tada je živjela u Beogradu, piše Telegraf.